SCHOONMAAK ADVIES:

Onderzoek door Perry et al (JACI mei 2004) wijst uit dat vluchtig contact of in ademen van de lucht of geur van pindakaas geen groot risico is voor een ernstige reactie,

Hiermee wordt gesuggereerd dat veel van de meldingen over reacties door vluchtige of ingeademd contact in feite veroorzaakt konden zijn door onbewuste inname via de mond.

Gebaseerd op onderstaand onderzoek kunnen we het volgende adviseren:

Handen wassen:

Gedurende minimaal 30 seconden de handen met water en een stuk zeep goed wassen.

Tafel schoonmaken:

Schoonmaken met een schone natte (uitgewrongen) doek waarop schoonmaakmiddel gedaan is (geen afwasmiddel!!), navegen met droge doek.

Andere vaste oppervlakken in school:

Wastafels, toiletten, deurklinken, lessenaars, etc. zie Tafel schoonmaken

Pinda allergenen verspreiding door de lucht:

Het onderzoek geeft geen advies hierover omdat ze geen pinda allergeen hebben kunnen meten.

---Lees ook het artikel hieronder----

Hoe schoon is Schoon?
(Pinda allergenen in de omgeving)
(uitreksel van het artikel van Perry et al mei 2004 JACI)

Mensen met pinda-allergie kunnen ernstige reacties krijgen door een heel kleine hoeveelheid pinda-allergeen en zij gaan vaak tot in extremen om contact met dit allergeen te vermijden.

Pinda-allergie is een enorm klinisch probleem. Het is het derde meest voorkomende voedselallergie in jonge kinderen [1]en de eerste bij oudere kinderen, adolescenten en volwassenen[2]. En het is het allergeen dat capabel is om ernstige, levensbedreigende, en zelfs fatale allergische reacties kan geven[3],[4]. De diagnose pinda-allergie heef t daarom een ontzettend medisch en emotionele belang.
Omdat, op dit moment, vermijding de enige beschikbare behandeling is voor voedselallergie moeten mensen met een pinda-allergie buitengewone maatregelen nemen om alle pinda bevattend voedsel uit hun dieet te houden.

Dit is moeilijker dan het klinkt, speciaal door de kans op kruisbesmetting bij voedselproducerende activiteiten.
Maar naast of eigenlijk in aanvulling op de vermijding in het dieet, moet er ook gedacht worden aan andere bronnen van incidentele blootstelling. Te denken valt aan restaurant[5], school, kinderopvang[6],[7], etc. en andere publiekelijke plaatsen zoals, sportclubs, en commerciële luchtvaartvluchten[8].
Hoewel aangenomen wordt dat deze reacties plaatsvinden door blootstelling door huidcontact of inhalatie van luchtgedragen allergenen, in de meeste van deze rapporten, accidentele blootstelling van pinda kon niet geheel uitgesloten worden.

Recent onderzoek van Simonte et al wijst uit dat vluchtig contact of inhalatie van pindakaas geen belangwekkend risico is voor ernstige reacties, daarmee suggererend dat veel van de vermelde vluchtige of ingeademde contacten in feite veroorzaakt konden zijn door onbewuste inname via de mond.

Dit beschreven onderzoek heeft tot doel om vast te stellen hoe vaak en in welke hoeveelheid blootstelling kan voorkomen, thuis en op school, onder verschillende condities.

Zonder al te veel in te gaan op de onderzoeksmethoden kunnen we hier vermelden dat het onderzoek is uitgevoerd door 19 participanten zonder pinda-allergie. Zij droegen persoonlijk luchtmonstername (PAS-) apparatuur en reinigden pindakaas van hun handen met behulp van verschillende reinigingsmiddelen en -methoden. Verder is pindakaas opgebracht (uitgesmeerd op een oppervlak van 30 x 30 cm) op school- en cafetariatafels wastafels en aanrechten waar voedsel werd klaargemaakt in scholen en kinderopvang; daarna met verschillende middelen schoongemaakt, waarna het de gelegenheid had om aan de lucht te drogen. Voor het verzamelen van door de lucht verspreide pinda-allergenen hebben de participanten pinda in verschillende vormen gegeten, terwijl er open pindakaas potten aanwezig waren. Ook hier droegen de participanten PAS-apparatuur. De testen werden op verschillende dagen uitgevoerd ter voorkoming van kruisbesmetting. Als simulatie voor de verschillende omgevingen hebben de deelnemers boterhammen met pindakaas (schoolomgeving) gegeten, gedopte en geroosterde pinda’s (sportclub) waarbij ze aangemoedigd werden om pindadoppen op de grond te gooien en ze kapot te trappen. Om een vliegtuigomgeving na te bootsen hebben de deelnemers 15 zakjes met pinda geopend en gegeten. Gedurende elke gesimuleerde omgeving werden er monsters genomen van de deelnemers die aten, van de deelnemers die naast de pinda-eter en op een afstand van 1,5 meter en 3 meter van de pinda-eter. Ook werden er luchtmonsters genomen op 5 cm. Boven een geopende pindakaaspot en sommige sessies werden gedaan met de kamerventilatie uit.

Al het monstermateriaal is op filtermateriaal verzameld en gestandaardiseerd behandeld. Alle pinda-allergeen metingen werden gedaan met monoklonaal gebaseerde Ara h 1 ELISA.

DE RESULTATEN.

Schoonvegen van de tafel met een doek:
de volgende middelen werden gebruikt bij het schoonmaken. Gewoon kraanwater, vaatwasmiddel, speciale cleaner, schoonmaakdoekjes met lysol, en supermarkthuismerk met bleek. Bij alle gebruikte middelen, behalve vaatwasmiddel, was er geen achtergebleven ara h1 meer te meten. bij 4 van de 12 monster bleef er bij het vaatwasmiddel heel kleine hoeveelheden pinda allergeen ara h1 achter.

Handen wassen:
9 monsters waren genomen voor het wassen en ook na het schoonmaken met de volgende middelen: gewoon kraanwater, antibacteriële handwasmiddel, handschoonmaakdoekjes, natte handdoekjes (wetties), vloeibare zeep, en een stuk zeep.
Water (in 3 van de 12 gevallen) en de antibacteriële handwasmiddel (in 6 van de 12 gevallen) liet sporen Ara h1 (pinda) achter. Bij alle andere middelen was Ara h 1 niet te meten.

Oppervlakken in school:
Bij een aantal scholen en kinderopvang die deelnamen aan het onderzoek werd bij 1 van de 13 wastafels Ara h1 (pinda) gevonden. Geen van de ruimten waar het eten klaargemaakt werd is detecteerbaar Ara h1 (pinda) gevonden. Geen van de schoollessenaars (waar aan gegeten was en weer schoongemaakt was) werd Ara h1 (pinda) gemeten.

Luchtgedragen pinda-allergenen:
In alle gesimuleerde situaties kon geen luchtgedragen Ara h1 (pinda) allergeen gemeten worden. Dit is inclusief de sessies waar de deelnemers over de pindadoppen hebben gelopen en de sessies met verminderde kamerventilatie.
 

DISCUSSIE

Vermeldingen over ernstige reacties na huidcontact of luchtgedragen pinda blootstelling hebben geleid tot een van de meer controversiële aspecten bij allergie in de afgelopen jaren, inclusief de vraag naar pinda vrije ruimten in scholen en kinderopvang (in Amerika) en de vraag naar pindavrije vluchten bij de commerciële luchtvaart. Veel van deze discussies zijn primair gebaseerd op angst en op anekdotische vermeldingen van allergische reacties.
 
Vaak vermijden ouders en patiënten situaties die anders veilig zouden zijn zoals eten op school, uit eten gaan of op vakantie gaan door de zorg van een mogelijke onbewuste blootstelling aan het pinda-allergeen.

Zo worden er ook aanbevelingen gegeven over het schoonmaken van het pinda-eiwitten van cafetariatafels en andere objecten, evenals van de handen van kinderen zonder dat dit gesteund wordt door onderzoeksgegevens.

Zoals hiervoor al beschreven is, is in dit onderzoek aangetoond dat de aanwezigheid van pindaresidu werd verwijderd door de gebruikelijke schoonmaakmethoden en met gebruikmaking van verschillende schoonmaakmiddelen.
De hoeveelheid pindakaas die in dit onderzoek is gebruikt is veel groter dan dat er verwacht wordt wanneer tafels of andere delen bevuild raken met pindakaas tijdens het eten van een boterham met pindakaas of andere pinda bevattend voedsel.

Uit de gepresenteerde gegevens blijkt dat er een relatief klein risico is op blootstelling aan pinda wanneer tafels (of andere objecten) bevuild zijn met kleine hoeveelheid pindakaas, wanneer dit goed schoongemaakt wordt. Ook werd relatief grote hoeveelheid pindakaas verwijderd van handen bij gebruik van verschillende schoonmaakmiddelen, echter het belangrijk te weten dat bij handen wassen met gewoon water of met antibacteriële zeep er relatieve hoge hoeveelheid pindaresten achter kunnen blijven die weer een bron van besmetting kunnen zijn. Deze manier van handen schoonmaken blijkt dus niet ideaal te zijn!

Ook het onderzoek op school gaf geen detecteerbaar Ara h1 (pinda) allergeen aan. Dit is opmerkzaam omdat bij geen van de monsters pinda-allergeen te meten was, terwijl er ook tafels bij waren waar mensen boterhammen met pindakaas hadden gegeten. Hoewel dit geen sluitend bewijs is voor de veiligheid op school geeft het toch wel een indicatie over het lage risico op blootstelling aan.
Goede voorlichting over hygiëne en schoonmaken blijft dus onontbeerlijk maar geeft de school en leerkrachten dus wel een manier om er goed mee om te gaan.

Ook was het, in geen van de situaties, niet mogelijk om luchtgedragen pinda-allergenen te ontdekken, inclusief die situaties waar de condities zo overdreven waren dat het onwaarschijnlijk is dat een pinda-allergische persoon onder die omstandigheden in die situatie zou komen.
Het is echter waarschijnlijk dat het resultaat van dit onderzoek het gevolg is van onvoldoende gevoeligheid van de meting, want het is zeer waarschijnlijk dat er enig luchtgedragen pinda-allergeen was onder die extreme condities.
Een andere mogelijkheid is dat Ara h1 niet het allergeen is dat verantwoordelijk is voor de eerder gemelde luchtgedragen reacties. En dat andere pinda-allergenen zoals Ara h 2 (Arachis Hypogaea allergen 2) eerder luchtgedragen worden en de reacties uitlokken. Hier is dus meer onderzoek nodig om het risico van luchtgedragen pinda-allergenen te inventariseren.

Eerdere onderzoeken hebben gekeken naar de orale drempelwaarden van pinda-eiwitten die capabel zijn om subjectieve en objectieve symptomen uit te lokken bij patiënten met pinda-allergie. Hourihane et al[9] vond dat subjectieve symptomen uitgelokt werden bij de lage doses van 100 μg, terwijl objectieve symptomen werden ontlokken door doses tussen 2 tot 50 mg. Evenals Wensing, et al[10] vond dat subjectieve symptomen al optraden bij orale doses van 100μg. Taylor et al presenteerde  tijdens een ronde tafel bijeenkomst dat de laagste uitlokkende doses varieerde van 0,25 tot 125 mg pindaproteïne.

Wanneer we deze gegevens vergelijken met de hoeveelheden die gevonden zijn bij dit onderzoek dan benaderden deze gevonden waarden geenszins de waarden die in de andere onderzoeken als drempelwaarden zijn genoemd. Echter het is belangrijk te weten dat de genoemde drempelwaarden uitgaan van totaal pindaproteïne en niet voor een specifieke pinda proteïne zoals Ara h 1, die slechts een deel is van de totale pindaproteïne. Daarom, hoewel het onwaarschijnlijk is dat de niveaus uit dit onderzoek een klinische relevantie hebben, is het op basis van deze gegevens niet mogelijk harde uitspraken te doen omdat de drempelwaarde van Ara h 1 belangrijk lager kan zijn dan de vermelde waarden voor de totale pinda proteïne.
 

Conclusie

Gebaseerd op de nieuwe informatie over de verdeling en verwijdering van een belangrijk pinda-allergeen in de omgeving, voorziet dit onderzoek in een beter begrip over de mate en waarschijnlijkheid van de potentiële blootstelling aan pinda-allergeen (Ara h 1) in verschillende situaties. Er blijkt een relatief laag risico te zijn om blootgesteld te worden aan voldoende hoeveelheden Ara h 1 (pinda)-allergeen wanneer tafeloppervlakken en handen schoongemaakt worden met gewone huishoudelijke schoonmaakmiddelen en dat schoolkantinetafels en lestafels waarschijnlijk niet een bron zijn voor voldoende blootstelling aan Ara h 1 (pinda)-allergeen voor pinda allergische personen.
Echter dit geldt slechts voor een gedeelte van het totale pindaproteïne.
Omdat we onder geen enkele omstandigheid geen luchtgedragen Ara h 1 allergeen hebben kunnen ontdekken, kunnen we geen specifieke conclusies over het risico van luchtgedragen blootstelling doen voor personen met pinda-allergie.